Aarding  (en Brief aan de Boer!)

Lijst van voorbeelden, oude te renoveren vierkantshoeves met voldoende oppervlakte

-Hooghof Zellik

Linken naar immowebs:

Herne

Tollembeek

Sint-Martens-bodegem

Bever

 De aarde is naar de kloten. 't Is 5 voor 12 en toch staan we in de file... Godverdomme.
De aarde is van iedereen en is geen handelswaar. We zoeken gelijkgezinden om dat juridisch mee te verankeren. Droom jij ook van een boerderij, een open plek met heel veel mogelijkheden, zoals Permacultuurtuin (eetbare nutstuin), open keuken, concertruimte, open atelier, slaapruimtes,...?
Boerderijen benaderen deze droom het meest.
We zijn nog met een kleine groep (wellicht nooit groot genoeg ;-)) die de grandeur van de oude hoeves, waar vroeger vele mensen rond samen  leefden, nieuw leven willen inblazen. Dit volgens de oude overgeleverde wijsheden (groententeelt, bewaren, diversiteit, geneeswijzen,...) die we graag bij de oude generaties, internet,... en dergelijke zoeken, aangevuld met nieuwe kennis (alternatieve energieën, permacultuur, ecologisch bouwen, oosterse filosofiën, psycho-energetica...). De toekomst ligt wat ons betreft in vele wondermooie open leerplekken waar geld aan belang inboet en waar samen-leven (niet gelijk aan wonen), conflicten oplossen, communiceren,... een inherent leerproces is. Het is ook voor niemand bedoeld als een permanente woonplek, hoewel we een duurzame permanentie en met een hoge betrokkenheid beogen, zodat wonen wel een optie is voor mensen die van hun werk op die plek geen geld willen verdienen, maar wel willen zelfvoorzienend en gezond (be-)leven. 

Onze huidige manier van leven onttrekt heel wat energie van de aarde (huis bouwen, legbatterijen, auto, industriële voedselteelt,...). We zoeken een aarde-bewustere levenswijze die net een positievere ecologische voetafdruk nalaat.

Grond en huizen zijn duur. Vaak kopen we een zo groot mooi mogelijk huis waar we gelukkig kunnen leven ondanks een lening die ons de adem afsnijdt. De lening maakt dat we veel buitenshuis werken om contradictorisch in ons huis te kunnen zijn. Het huis dat enerzijds onze vrijheid is, is het ook niet meer. Kopen en huren betekent schuld maken aan een bank of een eigenaar. Om die schuld af te lossen schrijven we ons willens nillens in in een economisch systeem dat onze tijd opeist. Op zich geen probleem ware het niet dat de tijdsgeest meedogenlozere eisen stelt. Leningen op 30 jaar, ouders die mee moeten borg tekenen,... prijzen die langzaam met de tijd verhogen. We hopen met open plekken, mogelijkheden te kunnen geven aan een jongere generatie om eerst samen te leren (zoeken) ecologischer te leven, eventueel zelfs woningen met leem, balken,... en dergelijke samen te oefen, denken, verbeteren, bouwen,...

Plekken waar samen geleefd wordt, is een enorm individueel leerproces als mens om anderen te leren aanvaarden zoals ze zijn. De spiegel van onze angsten overwinnen door elk te leren zijn zoals men is. En samen telkens deAdam (vadertje Staat) en Eva (Moeder Aarde) nu win-winsituatie zoeken. Vrijheid aftasten tot de grens van andermans vrijheid. Communiceren,.. We hopen dat het een mooie opstart kan zijn om te leren bewust zijn of worden.

Eigenaarschap is betrokkenheid, verantwoordelijk zijn over een stukje ruimte. Eigenaarschap delen is samen zoeken wat belangrijk is om zich goed te voelen. Dat is niet het individu die beslist maar de consensus binnen de gemeenschap, het overzichtsdenken. 

Eigenaar zijn is verantwoordelijk zijn voor een plek op aarde om te aarden.
  Een eigen plek is een vorm van veiligheid, waar je jezelf mag zijn. Je omgeving creëren waar je thuis mag zijn tegen alle oordelen van mensen in. Een eigen plek staat voor een eigen levensruimte. Als het puntje bij paaltje komt zullen we eerst onze eigen ruimte veilig stellen. Zullen we uiteindelijk in de eerste plaats voor onze eigen aarding zorgen. Dat geeft een 'Ieder voor zich op deze aarde'. Als we een plek van iedereen maken, komt de gedachte dat de aarde van iedereen is, in ons systeem (indiaanse spiritualiteit), en zal het de groep zijn, die voor elkaar zorgt, waar we een veiligheid kunnen vinden. En van daaruit opnieuw voor jezelf zorgen met eventueel een eigen plek, job,... maar houdt de band met de gemeenschapsplek nog mooi, he. De modus  verandert: eerst de gemeenschap en dan zichzelf. En dat bereik je door te geven wat je het liefste doet. De toewijding om je plek in de gemeenschap te vinden door te leren, te communiceren,... Een heel moeilijke maar mooie zinvolle weg naar mens-wording.

Brief aan de boer!

We willen U een voorstel doen. Een voorstel voor een nieuwe toekomst als boer.

Eigenlijk vormen we een nieuwe politieke vrijwilligersbeweging die al zelfvoorzienend het dolgedraaid economisch systeem (en de politiek die dit blijft voeden) wil in vraag stellen door actie.

We zoeken praktijk-ervaring en zoeken boeren die mee in het verhaal willen stappen om samen een nieuwe 'aarde is van iedereen-'toekomst uit te bouwen. We kunnen wachten tot de mens gedwongen wordt of nu al onze veerkracht voorbereiden.

We leven in een bizarre tijdsgeest. Crisis, financieel, ecologisch,... onzekerheid,... Maar ook krampachtig optimisme dat het allemaal beter gaat. Toch laten we onze omgeving na elk leven niet beter achter voor de volgende generatie. 'Crisis' is een periode dat oude zekerheden verdwijnen en er nieuwe keuzes dienen gemaakt te worden.

 

We zijn zoekers. Ieder met zijn ervaringsspecialiteit (concertorganisator van akoestische muziek-psycholoog, tuinbouwer, kledingspecialist, historicus,... een heel amalgaam van personen) en dus ook ieders verantwoordelijkheid.

We geloven niet meer in de overheid, in de economische spelregels van subsidies en dergelijke,... we willen zelfstandig vrij(-er) leven. Het is een overlevingsdrang om moreel mooi te kunnen leven. We hebben kinderen. Om een lang filosofisch verhaal kort te maken, komen we terecht bij zelfvoorzienend leven. Alleen is dat een verhaal van een kluizenaar, samen komen we op het elkaar versterkend dynamisch boerderij-leven van weleer, alleen is onze focus veel breder en holistischer geworden (de bijenman, iemand voor klein fruit, iemand voor de aardappelen, voor de keuken,...). Velen van ons leven effectief al met heel weinig middelen en sommigen onder ons bouwden al de ervaringskennis op om eigen groenten en fruit te kweken. Maar de meesten komen uit een generatie die niet meer zelf kan leven. We willen leren! Experimenteren, kennis bijeen smijten,... Leren van de oudere generatie, van het internet, van lobby-groepen,... de kennis die we niet in de kranten lezen, die niet op televisie verschijnt, die we zelfs niet op de universiteit leerden,... we willen de oude organisch gegroeide ambachtenkennis opdiepen. En we willen voldaan moe zijn van het werk...

Zoals gezegd we zijn zoekers en al geruime tijd. We verdiepten ons in permacultuurprincipes (het ecosysteem van een eetbaar bos) als symbiose tussen natuur en landbouw, in droogtoiletten om de cirkel rond te maken, waterzuivering door planten, alternatieve energiën,...

 

Wat is een boer momenteel nog? Ingeprangd in de economische werkelijkheid waarbij de supermarkt de prijzen, welke gewassen, de verpakking, de termijn, de hoeveelheid,... bepaalt. Laat staan dat de kromme courgette aanvaard wordt. Een bizarre tijdsgeest van perfectionisme en nog weinig functionele voedselvoorziening. Van veel verspilling ook (supermarkten smijten 1/3de weg).

De boer zit vast. Het lijkt een strijd van bewustwording tegen het comfort dat het economisch systeem blijft bieden, ten koste van ons milieu. Wil hij nog hetzelfde inkomen verdienen moet hij met nog minder volk, nog meer produceren. Uitbesteding en subsidieregelingen maakt hem meer ambtenaar dan de man die met zijn handen in de grond zijn liefde voor het vak beleefd. Hij staat er ook steeds meer alleen voor. Veelal is groterschaliger denken de enige optie. Leningen, grotere tractoren, grotere hangaars en nog meer land... het is de economische wals. Boeren doen elkaar onderling concurrentie aan qua grondprijzen, voedselprijzen,.... Ze worden door de veiling tegenover elkaar uitgespeeld om steeds goedkoper te leveren. De klant heeft het graag goedkoop. De betekenis van boer: hij die het land voedt en verzorgt gaat minder en minder op (want productienormen doet de voedingsrijkdom van de bodem jaar na jaar achteruit gaan). Groeperingen zoals Monsanto, de Boerenbond,... stellen alles in een groter belang, maar het individuele duurzaam landbouwbeleid op uw bedrijf zoals u dat van vader op zoon geleerd hebt, is een ander paar mouwen. Terug naar essentie kan niemand alleen. De basis van onze samenleving is de maag. U levert de ingrediënten...

De liefde voor het land, zit weggedoken onder 'het moet opbrengen'. Dit systeem moet en zal eens ineenstuiken. Dat voelt ieder die een beetje met landbouwbeleid bezig is. Stel de subsidies in vraag of de olieprijzen die stijgen,... en we kunnen ons een andere toekomst voorstellen.

 

Een voorstel.

We hechten heel veel belang aan de persoon die het meeste kennis heeft van de grond, de geschiedenis van de plek, de organisch gegroeide opbouw van het landbouwbedrijf... maar

We zien de boerderijen opnieuw als het epicentrum van de gemeenschap, waar ecologisch, zelfvoorzienend leven normaal wordt. En dat is werken! En vraagt een andere rijkdom, namelijk een hoge betrokkenheid.

In gemeenschap werken doet bergen verzetten. Alleen werken is fijner met een machine. We willen de machines stilaan weren en vervangen door menselijke energie. Een nieuw bedrijf waar ieders specialiteit ieders verantwoordelijkheid wordt en zodus de biodiversiteit van het geheel groter wordt. Het belangrijkste is het eigenaarschap te verdelen om de betrokkenheid van vele vrijwilligers te verhogen en ieder zijn verantwoordelijkheid te laten opnemen in een groter geheel (en goed leiderschap uiteraard).

 

Het is een idee van een nieuwe sociale zekerheid. We verwachten vooral mensen met tijd, moeders, werklozen, zieken, kunstenaars, mensen met een handicap,... Laat hen zelf instaan voor de gemeenschappelijke voedselvoorziening. Met principes zoals permacultuur kan men niet met machines werken, maar is het rendement wel heel wat hoger! Geef mee de samenleving de kans om als vrijwilliger zelf zijn voedsel te kweken, er te verblijven,...

 

En laat ons de vrijwilligers elke keer in de mate van het mogelijke soigneren.

Eén regel: we gaan leven. Maar het streefdoel is om niet in de hebzucht te gaan als we zoveel van elkaar krijgen.

 

En boer: beschouw uzelf als een nieuwe leider. We zullen eerlijk onze mening zeggen, we weten dat u daartegen kan. Alles is een evolutie. Samen experimenteren met uw nieuw herwonnen vrijheid.

Maar we willen ons ding mogen aanbrengen. U moet ons die vrijheid gunnen, wij gunnen die van u.

Langzaam willen we een boerderij (een per een) ombouwen naar een plek met een open keuken, open atelier, open tuin, open doortrekkersplaats, een weggeefplek... Uw plek waar u alleen de controle over hebt zal steeds verminderen tot wellicht enkel een klein privé-vertrek, maar het genot zal evenredig verhogen.

U behoudt het vruchtgebruik.

 

Want eigenlijk willen we dat hele verhaal van zelfvoorzienend en duurzaam leven verankeren. Geld is vaak de boosdoener die een mooie plek kan vernietigen omdat 1 eigenaar zonder overleg een heel langzaam opgebouwd proces kan teniet doen. Of een machine kan met 1 beweging een hele boerderij met zijn geschiedenis afbreken. We zien te vaak rijke mensen zonder voeling een landbouwbedrijf inpalmen tot een privé-woning.

 

Omdat we niet geloven in een toekomst zonder boeren, maar zolang ze afhankelijk zijn van het economisch systeem zien we ze één voor één verdwijnen. Leer iedere burger voeling hebben met het boer-zijn door het eigenaarschap te verdelen. In praktijk is de ware eigenaar, diegene met de meeste kennis, die het minste energie verspilt door het minste fouten te maken. Consensus-beslissingen zijn mogelijkheden om gezamenlijk tot oplossingen te komen.

 

De aarde is van iedereen, dat willen we juridisch maken, door op termijn met heel veel eigenaars

betrokken te blijven (en zelf te leren denken hoe we samen onze gemeenschap willen inrichten ipv afhankelijk te zijn van een overheid die steeds gulziger en meer nodig heeft om haar economisch denken te blijven voeden).

 

Wie ziet het zitten om het eigenaarschap te delen, en een nieuwe wereld in te stappen?

De hiërarchie blijft behouden. Waar men het meeste kennis over heeft, is uw terrein, de rest is loslaten en vertrouwen.

 

Waar we graag naartoe zouden willen evolueren is: de boerderij

– als plek voor voedsel via permacultuur, oude landbouwmethoden,... gericht op gezondheid.

– Als ontmoetingsplek voor akoestische concerten in de schuur, op de binnenkoer,...

– Als leerplek om ecologisch te leven: open atelier om windmolens te bouwen, meubelen te herstellen,...

– plek waar voorwerpen uitgewisseld worden, een weggeefplek

– een open keuken

– plek voor cursussen rond gezondheid, alternatieve geneeskunde,... eventueel spiritualiteit,...

– een gemeenschapsplek met allemaal kleine gezinsplekjes die zoveel mogelijk gebouwd zijn met organische materialen door de groep.

 

Concreet:

– Het gaat om een verkoop op lange termijn. Stel uw prijs van het hele arsenaal op. Een waarde die u gerust kan verdedigen naar buitenaf toe. U behoudt vruchtgebruik van wat een plek van velen wordt.

– We maken een overeenkomst waarbij we beloven deze prijs te betalen en betalen een eerste voorschot. Eventueel gaat het eigenaarschap al over naar een groep pioniers.

– We continueren samen met u het bedrijf maar introduceren steeds meer nieuwe elementen (open keuken, open atelier, open tuin, permacultuur,... geregeld concerten, muziek, kunst, beeldentuin, oude ambachten, zoals bouwen met leem, met kalk, manden vlechten, groenten bewaren, ciders, bijen,...). We geven steeds meer terrein aan vrijwilligers die er ook hun zelfvoorziening uit halen, eventueel komen leven. Ieder van ons blijft waken op de morele modelfunctie van het gebeuren (geen drugs, alcohol, overdreven consumptie, elk conflict oplossen,...).

– We aanvaarden vrije bijdrages, giften,... vertellen het verhaal waar we naartoe willen (afkoop van boer en pioniers,...). Het is een sociaal-cultureel project wat net zoals een niet-goevernementele organisatie op heel wat financiële goodwill kan rekenen.

– Tot we het uiteindelijke bedrag bijeen hebben. Dan organiseren we een heel groot feest met de buurt, met alle vrijwilligers, met u als centrale figuur,... waarbij we de overdracht van individueel land naar vrijgekocht gemeenschapsgrond van de buurt, van de vrijwilligers,... vieren, zodat enorm veel mensen in onverdeeldheid eigenaar zijn van het geheel. Eigenaarschap is een hogere betrokkenheid! Mensen die de gedachte genegen zijn dat het niet meer verkoopbaar is. En die samen de verantwoordelijkheid willen dragen om een nieuwe manier van leven (duurzame landbouw, de aarde is van iedereen,...) in praktijk willen beleven. Economisch valt de waarde van uw bedrijf weg (u bent de laatste die de waarde in geld nog krijgt), de intrinsieke waarde is echter de verantwoordelijkheid van elke eigenaar.

– We hopen samen met u een nieuwe (r)-evolutie in gang te steken. Eigenaarschap is betrokkenheid.

Wie durft zijn nek uitsteken?

 

Ergens begint dit toch,... en van dan af stelt het al het oude in vraag. We starten als het ware bedrijven op die met vrijwilligerswerk heel wat gezinnen van basislevensonderhoud (voedsel, samen-leven, mens-zijn, concerten, kennis delen, zoeken, leren zelf leven,... en leren erkennen van waar voedsel bv vandaan komt) voorziet, net zoals bedrijven met geld doen door lonen uit te betalen. 

Hebt u interesse in het verhaal? Wij komen graag langs... om uw vragen en bedenkingen, opmerkingen,... te horen. Om samen de winwin-situatie te vinden.

De eerste is de durver ;-), en we kunnen gerust stellen: de eerste maakt ook geschiedenis!

 

Alvast bedankt voor de interesse

   

VZW Waarom Niet?

Www.waaromniet.be

  Gemeenteplein 7

1730 Asse

Aarding Gevoelens Energie Hart Expressie Denken Spiritualiteit
vzw
?
Aarding